Mechanizmy obronne
lipiec 4th, 2008Pobudzanie mechanizmów obronnych za pomocą szczepionek lub immunomodulatorów, niezależnie od zróżnicowanej efektywności profilaktycznej, wpływa na skuteczność antybiotykoterapii mastitis. Skuteczność terapii przeciwbakteryjnej zależy bowiem nie tylko od rodzaju środka, wrażliwości bakterii i drogi podania, ale także od wielu miejscowych inhibitorów, takich jak immunoglobuliny, dopełniacz, lizozym, laktoferryna i laktoperoksydaza. Wiele z nich ulega aktywacji podczas procesu zapalnego. Interakcje między wymienionymi czynnikami przeciwbakeryjnymi i antybiotykami mogą prowadzić do wzmocnienia lub zahamowania działania antybiotyku w tkance docelowej. Eliminacja bakterii wymaga bowiem współdziałania antybiotyku i czynników obronnych.
W celu poprawy aktywności antybiotyków in vivo, podejmowano próby wykorzystania szczepionek, hormonów, wyciągów ziołowych, witamin oraz innych chemioterapeutyków, takich jak: szczepionki (S. aureus, E. coli, Str. uberis, P. acnes, R granulosum, Cor. uberis), cytokiny (CSF, II-2, INF), enzymy (lizozym, lizosubtilina, trypsyna, chymotrypsyna, papaina), ekstrakty z roślin leczniczych (ginseng, ziołowy żel, TDC), inne ekstrakty (chitozan), chemioterapeutyki (glukoza, ASA, DMSO, fluniksyna), hormony (SMT, oksytocyna, prolaktyna), antybakteryjne peptydy (laktycyna, nizyna, lizostafina), antyoksydanty (Se, Wit. E, (-karoten) oraz immunomodulatory (dimer lizozymu).